سمینار میراگر اصطکاکی دورانی

سمینار میراگر اصطکاکی دورانی

نویسنده : محمدکاظم میرزا

  • سال : 1393
  • تعداد مشاهده : 817 مرتبه
  • تعداد دانلود : 8 دانلود
  • فرمت فایل اصلی: doc
  • تعداد صفحات: 50
  • حجم فایل : 7.4 مگابایت

معرفی انواع روش های کنترل سازه و میراگر اصطکاکی دورانی و پیشینه پژوهش

پیشگفتار
وقوع اجتناب‌ناپذیر زلزله‌ها و تحمیل خسارت‌های فراوان جانی و مالی، بویژه زلزله‌های ویرانگری که در سال‌های اخیر در نقاط مختلف دنیا اتفاق افتاده، تأکیدی بر لزوم یافتن راه‌حلی مناسب و مطمئن جهت مقابله با این پدیده طبیعی بوده است. آمار و ارقام و خسارات ناشی از زلزله‌های قوی، بیانگر این مهم است که بایستی در بسیاری از روش‌های مقابله با نیروهای لرزه‌ای تجدید نظر نموده و یا به فکر روش‌های جایگزین مطمئن‌تر بود. امروزه یکی از چالش‌های اصلی برای رسیدن به این هدف، بکارگیری و ارائه روش‌های جدید در مفاهیم طراحی لرزه‌ای سازه‌ها ارتقاع کیفی مصالح مصرفی است. در این راستا مهندسین طراح سازه، تمام توجه خود را بر روی روش‌های جدید مقابله با این پدیده معطوف کرده که یکی از این روش‌ها استفاده از وسائل کنترل ارتعاش سازه‌ها یعنی میراگرهای اصطکاکی می‌باشد. اما همانطور که در بخش‌های آتی ملاحظه خواهد گردید، کنترل ارتعاش سازه‌ها (بعنوان یکی از ابزارها و روش‌های جدید و کارآمد مقابله با زلزله) به روش‌های متعددی امکان‌پذیر است. علت انتخاب میراگرهای اصطکاکی سادگی مکانیزم ساخت، عدم احتیاج به مصالح خاص و گران‌ قیمت و در نهایت قابلیت تولید و آزمایش این وسایل می‌باشد، بطوریکه مزیت‌های مذکور سبب شده‌اند که بررسی کارائی میراگرهای اصطکاکی به عنوان گزینه مناسبی جهت شروع تحقیق و مطالعه روش‌های کنترل در ایران محسوب گردد.
گسترش علم کنترل سازه‌ها طی سالیان اخیر بر مبنای احساس نیاز به بکارگیری سیستم‌های مکمل سازه‌ای برای اتلاف انرژی و در نتیجه کاهش آسیب به عناصر اصلی سازه صورت گرفت. در این رویکرد، هدف اصلی مهندسین طراح سازه این است که به گونه‌ای انرژی وارده از طرف زمین به سازه را محدود نموده و یا این انرژی را به گونه‌ای در سازه مستهلک نمایند و یا فرکانس سازه را به گونه‌ای تغییر دهند که با فرکانس زلزله اختلاف زیاد داشته و به این ترتیب پاسخ سازه را کاهش دهند. در این میان نقش زلزله‌های نزدیک گسل در چند دهه اخیر همچون زلزله‌های ویرانگر نورتریج (1994)، کوبه ژاپن ( 1995)، ایزمیت و دوزچی ترکیه (1999) و چی‌چی تایوان (1999) و آثارشان بر روی سازه‌ها سبب شد تا محققین زیادی بر روی این زلزله ها تحقیق کنند. اهمیت این موضوع در طراحی سازه های مهندسی عمران به خوبی درک نشده بود تا اینکه پس از زلزله های اخیر و خرابی زیاد سازه‌های طراحی شده با آئین متدوال زلزله، برای محققین اثبات شد که پاسخ غیر‌خطی سازه ها برای زلزله های حوزه دور و نزدیک بسیار با یکدیگر متفاوت بوده و این آئین نامه‌ها نیازمند تکمیل می‌باشند. آثار ناشی از زمین لرزه‌های حوزه نزدیک و امواج پالس‌گونه، هنوز تا اندازه زیادی ناشناخته‌اند. به دلیل کمبود اطلاعات آزمایشگاهی و تجربی، تاکنون آئین‌نامه‌های بسیار محدودی تأثیر آن را در متن قوانین خود گجانیده اند. در عین حال با در نظر گرفتن نتایج به دست آمده از مطالعات اخیر مشخص می‌شود که در برابر زلزله‌های حوزه نزدیک استفاده از سیستم‌هایی با شکل‌پذیری و قابلیت جذب انرژی بالا ضرورری است.
در یک دسته‌بندی بزرگ، روش‌های نوین کاهش ارتعاشات لرزه‌ای را میتوان به سه گروه کلی دسته بندی نمود:
-    سیستم‌های جدا‌سازی لرزه‌ای
-    کنترل غیرفعال سازه با استفاده از سیستم‌های استهلاک انرژی
-    کنترل فعال و نیمه فعال سازه

برای ارسال نظر باید وارد حساب کاربری خود شده باشید.

ارائه دهنده فایل

فروشنده فایل

mirzamohammad

  • نام: محمدکاظم میرزا
  • تاریخ عضویت: ۱۳۹۵/۶/۱۴
  • محل سکونت: بوشهر
  • دانشگاه: آزاد اسلامی
  • وضعیت تحصیلی: فارغ التحصیل ارشد
  • رشته تحصیلی: عمران
مشاهده پروفایل کاربر

برخی دیگر از فایل های کاربر